ما سوختگان هراس از سوختن خویش نداریم
یعنی که بجز سوختن خویش دگر کیش نداریم
در ساحل این بحر که هر کس به متاعی است
ما جز جگر سوخته و پاره و دل ریش نداریم
یعنی که بجز سوختن خویش دگر کیش نداریم
در ساحل این بحر که هر کس به متاعی است
ما جز جگر سوخته و پاره و دل ریش نداریم
یادی از فریدون
يادم آيد که شبی باز ازآن کوچه گذشتم
نوشته شده توسط محمد مهدی ریحانی(م.خیال) | لینک ثابت | موضوع: |
