| تبليغات | X |
عطرشعر
بی صدا از عشق باید داد زد×××××××چونکه هر دل محرم اسرار نیست
 ما سوختگان هراس از سوختن خویش نداریم
یعنی که بجز سوختن خویش دگر کیش نداریم در ساحل این بحر که هر کس به متاعی است ما جز جگر سوخته و پاره و دل ریش نداریم |
یادی از فروغ
در شب کوچک من افسوس....بادبا برگ درخت میعادی دارد در شب کوچک من دلهره ویرانی ست گوش کن وزش ظلمت را میشنوی؟ من غریبانه به این خوشبختی مینگرم
من به نومیدی خود معتادم گوش کن : وزش ظلمت را می شنوی ؟ در شب اکنون چیزی میگذرد ........ ماه سرخست و خموش ماه سرخست ومشوش ودر این بام که در او بیم فرو ریختن است ابرها همچون انبوه عزاداران لحظه باریدن را گویی منتظرند لحظه ای..............وپس ازآن هیچ. و زمین دارد باز می ماند از چرخش پشت این پنجره یک نا معلوم نگران من وتوست دستهایت را چون خاطره سوزان در دستان عاشق من بگذار و لبانت را چون حسی گرم از هستی به نوازشهای لبهای عاشق من بسپار باد مارا باخود خواهد برد نوشته شده توسط محمد مهدی ریحانی(م.خیال) | لینک ثابت | موضوع: شعر شاعران |
|
 
|
